Wit pioen

Wit pioen

Wit pioen


Die pioenrooi is 'n plant wat pragtige en pragtige blomme produseer en inheems is aan die Oriënt. Net daar is sy blom een ​​van die mees gewaardeerde, amper vereerde, omdat hy deur die eeue soveel verskillende betekenisse gekry het. Aanvanklik was dit net 'n gelukkige deur en daarmee wou hy die bruid en bruidegom 'n gelukkige huwelik hê. Toe begin hierdie blom liefde, voorspoed, adel van gees en uiteindelik vrede voorstel, veral as dit in volle blom is. Van die Europeërs is die roos sonder dorings gedefinieer en dit het die simbool geword van die mees romantiese liefdesverhale. Dit is nie toevallig dat dit wyd gebruik word op troues nie, veral nie in ruikers of in versierings in kerke nie. Verder is die wit pioen Dit is die tradisionele simbool van jong meisies wat uitblink onder die ander vir hul skoonheid en hul intelligensie, sowel as die simbool van jong bruide. In China dui dit die lente aan in die blomme-uitbeeldings van die vier seisoene en word dit ook gereeld op porselein geverf. Die rooi variëteit, in plaas daarvan, is 'n erotiese simbool en dui op die vroulike geslagsorgane.

Funksies



Die pioene word in twee breë kategorieë verdeel: kruidagtig en struikgewas. Die lugdeel van die kruidagtige diere sterf gedurende die winter en in die lente begin die nuwe lote direk vanaf die kraag van die wortels. Dit is juis laasgenoemde wat die plant in staat stel om die koue seisoen te oorkom sonder om skade te berokken, omdat dit 'n ophoping van reserwe stowwe bevat. Die kruidagtige pioene produseer elke jaar 'n kruidagtige stam waarop die blare groei en dan die blomme. Soos alle meerjariges, groei die stam ook horisontaal, maar bly altyd dieselfde hoogte, gewoonlik gemiddeld, nie meer as 'n meter nie. die wit pioen in die algemeen is dit kruidagtig, want dit is die soort wat goed is vir die sny van blomme danksy die lengte van die stingels. Die struikgewone pioene produseer daarenteen houtagtige takke waarop die lote met blare en blomme in die lente groei; hierdie variëteit groei soos 'n struik, beide breed en in hoogte, en bereik tot twee meter hoog en in deursnee.

Verbouing



Die kruidagtige pioene, insluitend die wit, word veral gebruik om blombeddings en rande te vorm, of, gegewe die lengte van die stam, vir snyblomme. Struikpioene word daarenteen meer gebruik as geïsoleerde plante, of om heinings te skep. Die pioene is nie moeilik om te verbou nie, want hulle pas aan, weerstaan ​​goed teen koue winters en verdra alle soorte grond, selfs al verkies hulle dié wat nie te lig en alkalies is nie. Kruidagtige pioene is vroeër as struikgewas. Vir die volledige ontwikkeling van die plant neem dit ongeveer twee of drie jaar, 'n periode waarin hulle min blomme kan produseer of soms nie. Die blom blom vanaf middel April tot einde Junie en die plant het reeds vanaf die begin van September 'n herfsagtige voorkoms en kan minder sterk lyk. Om die snyblomme langer te laat hou, moet die takke gesny word as die knoppe begin oopgaan en die kleur van die blom gesien word. As die stingels gesny word as die blomme reeds volledig oop is, sal hul lewe minder wees en dit verdwyn binnekort. Benewens die wit, is daar ander soorte pioene met rooi of pienk blomme in verskillende skakerings.

Vermenigvuldiging



Ook hierdie verskeidenheid, soos die meeste pioene, kan vermenigvuldig word deur op die wortel te splits in die periode tussen einde Augustus en einde September. Ons moet die gelignifiseerde takke gedurende die jaar gebruik. Alternatiewelik kan ons in groot plante 'n verdeling van die bome maak, maar ons moet egter versigtig wees dat daar in elke kop wortels en stingels in 'n voldoende hoeveelheid is om 'n outonome plant te vorm. Uiteindelik kan u kies vir saai, 'n geldige metode vir beide kruid- en struikpersone: die nuwe plant het egter normaalweg ander kenmerke as die een wat die sade voorsien het. Hierdie laaste metode duur lank vir die groei van nuwe plante, dit neem minstens twee jaar; dit is egter een van die mees gebruikte vermenigvuldigingsprosedures om nuwe variëteite te skep.